[SF] แทนที่, Onew x Key (Shinee)

posted on 14 Jun 2010 22:24 by garfieldgoto
Title : [SF] แทนที่
Casts : SHINee
Couples : Onew x Key
Story : END
By : fillgoto
Note: เบลอได้ที่เลยตอนนี้

--------------------------------------------------------------------



“ พี่อนยูผมกลับด้วยได้ไหมครับ”



“ เอ่อ…อืม” ผมพยักหน้าให้รุ่นน้องปี 1 ในคณะตัวเองก่อนจะค่อยๆลดระยะการย่างก้าวของตัวเองให้ช้าลง เพื่อรอให้อีกคนเดินตามมาได้ทัน



“ มินโฮทิ้งผมให้กลับคนเดียวอีกแล้ว แฟนบ้าอะไรก็ไม่รู้” คนตัวเล็กหันมาพูดด้วยสีหน้าที่ขัดกับคำพูด



ถึงปากจะว่า แต่หน้ากลับยิ้ม…
มีความสุขทุกครั้งซินะ เวลาที่พูดถึงมินโฮนะ….








“ แล้วคีย์ไม่รอกลับพร้อมกับมินโฮเหรอ” ผมเอ่ยถามหลังจากเงียบมาได้พักใหญ่



“ คงไม่ได้หรอกครับ วันนี้การบ้านเยอะจะตาย ขืนรอมินโฮซ้อมบาสเสร็จมีหวังโดนอาจารย์ฆ่า โทษฐานที่ไม่ทำการบ้านแน่ๆ”



ใช่ซินะ แฟนคีย์นะเป็นนักกีฬา …
ผิดกับเขา ที่เป็นแค่รุ่นพี่ปี 3 ที่ไม่มีบทบาทอ่ะไรเลยในมหา’ลัย…




“ พี่อนยูไม่สนใจจะลงคัดตัวนักกีฬาของมหา’ลัย บ้างเหรอครับ ?”



“ พี่กลัวจะไปตายในสนามแข่งนะซิ พี่ขี้โรคจะตาย”




“ ทำไมพูดอย่างนั้นล่ะครับ พี่ก็มีกล้ามนะผมเคยเห็นด้วยล่ะ” คนตัวเล็กพูดอย่างอารมณ์ดี ก่อนจะหันไปเจอกับร้านไอศกรีมที่เขาและมินโฮชอบมากินด้วยกันอยู่บ่อยๆ “ พี่อนยูกินไอ’ติมกันไหม”



“ อืม…ก็เอาซิ” คนเป็นพี่พยักหน้าก่อนจะเดินตามคีย์ไปอีกฝั่งหนึ่งของถนน “ คีย์ระวัง!!!!”



“ เฮ้ย !!!!” คนตัวเล็กอุทานเสียงดังก่อนจะเอามือกุมหน้าอกตัวเองแน่น ‘ เกือบไปแล้วไหมล่ะ’



“ ข้ามถนนระวังหน่อยซิคีย์ เดี๋ยวก็ไม่ได้กลับบ้านกันพอดี” อนยูว่าก่อนจะดีดหน้าผากของคนตัวเล็กไปซะหนึ่งที



สำหรับคีย์ เขาก็คงเป็นแค่พี่ชายข้างบ้านคนหนึ่งเท่านั้น !




“ พี่อนยูผมว่าเรากลับกันเถอะ ผมกลัวว่าจะไม่ได้กลับบ้านจริงๆซะแล้วซิ” คนตัวเล็กว่าก่อนจะยันร่างของตัวเองออกจากอ้อมแขนของคนเป็นพี่



อนยูมองหน้าคีย์ก่อนจะหันไปทางร้านไอศกรีมที่ถูกทาด้วยสีชมพูสลับฟ้าทั้งร้าน “ แล้วไม่กินแล้วเหรอไอ’ติมนะ”



“ ไว้มากินกับมินโฮก็ได้…กลับเถอะครับ”



“……………”



“ พี่อนยู”



“……….”



“ จินกิยา!”



“ คีย์พี่ขอ…” มาแทนที่มินโฮสักนาทีจะได้ไหม



“ ขออะไรครับ ?”




“ เปล่าไม่มีอะไร กลับบ้านกันเถอะ”




“ พี่ไม่สบายรึเปล่า…” คีย์วางมือลงบนหน้าผากของอนยูก่อนจะใช้มืออีกข้างทาบลงบนหน้าผากของตัวเอง



“ หยุดเถอะคีย์” อนยูว่าก่อนจะปัดมือของอีกคนทิ้ง ….




…หยุดทำให้พี่หัวใจเต้นแรงได้แล้ว




“ อ๊ะ! ผมขอโทษ…” คนตัวเล็กก้มหน้าก่อนจะหันหน้าไปอีกทาง “ ผมไม่ได้ตั้งใจ”




“ คือ…คีย์พี่ขอโทษพอดีวันนี้พี่เครียดๆนะ” มือหนายกขึ้นลูบไล้น้ำใสๆที่ไหลอาบแก้มของคนตัวบางเบาๆๆก่อนจะจับมือและพาอีกคนเดินไ
ปข้างหน้าเพื่อกลับบ้าน




…ถึงจะอยู่ในฐานะพี่ชาย ก็ยังดีกว่าไม่ได้อยู่ในฐานะอะไรสำหรับคีย์






*




“ มินโฮคืนนี้มึงจะไปแน่ใช่ไหม”




‘ มินโฮงั้นเหรอ’




“ ไปแน่ซิว่ะ กูบอกคีย์แล้วว่าวันนี้มีซ้อม”




“ ให้มันแน่นะเว้ย พวกสาวๆเขาบ่นคิดถึงมึงจะแย่”




‘ ไอ้มินโฮนอกใจคีย์อย่างนั้นเหรอ’




“ โอเคคืนนี้ที่ผับ M ตอน 2 ทุ่มโอเคนะแจจิน”




อนยูกำมือแน่น …นี้ถ้าเขาไม่มาเข้าห้องน้ำในเวลานี้ เขาก็คงต้องโง่หลงคิดว่ามินโฮเป็นคนดีและยอมถอยออกมาจากคีย์ ไปอีกนานเลยซินะ




“ กูไม่ปล่อยให้มึงหลอกคีย์ต่อไปได้อีกแน่”






*





“ คีย์คืนนี้ว่างไหม”




“ ก็ว่างนะ พี่อนยูมีอะไรรึเปล่าครับ” คนตัวเล็กเงยหน้าขึ้นจากกองเอกสารก่อนจะหันมาตอบคำถามคนเป็นพี่



“ ไปเที่ยวกับพี่หน่อยนะ”




“ ได้ซิที่ไหนล่ะ”



“ ผับ M ตอน 2 ทุ่มเดี๋ยวพี่ไปรับที่บ้านนะ”



“ อ๊ะ! ครับ” คนตัวเล็กพยักหน้าหงึกๆ ก่อนจะก้มลงไปสนใจกับกองเอกสารข้อมือของทำโครงงานของตัวเองต่อ



เครียดจะตายอยู่แล้ว ไปเที่ยวบ้างก็ดีเหมือนกัน ….








*




“ โห! พี่อนยูทำไมมันหรูอย่างนี้ล่ะ” คนตัวเล็กว่าก่อนจะแหงนหน้าขึ้นมองอาคารสูงที่อยู่ตรงหน้า นี้มันผับแน่เหรอ เขานึกว่าโรงแรมซะอีก




“ มันเป็นโรงแรมที่มีผับอยู่ด้านในนะ ไม่ค่อยมีคนรู้เท่าไหร่หรอก”




“ แล้วพี่รู้ได้ยังไงอ่ะ”




“ พี่เก่งไง”




“ หลงตัวเอง”




“ เอาเถอะ เข้าไปด้านในกันเลยดีกว่า พี่นัดเพื่อนไว้แล้ว” อนยูว่าก่อนจะจับข้อมืออีกคนให้เดินตามเข้ามาภายในอาคาร




“ เฮ้! อนยูทางนี้” ทันทีที่เข้ามาด้านใน เสียงเรียกของเพื่อนรวมคณะก็ดังขึ้นมาทันที อนยูเพ่งมองหาต้นเสียงก่อนจะไปสะดุดอยู่กับโต๊ะ V.I.P ด้านในสุดของร้าน




….ไม่ใช่โต๊ะของเพื่อนเขาหรอก แต่เป็นโต๊ะของเชว มินโฮตั้งหาก



“ พี่อนยูเพื่อนพี่เรียกแล้ว ทางโน้นไง” คีย์ที่ดูเหมือนจะยังไม่เห็นว่าคนรักของตนก็อยู่ในสถานที่แห่งนี้ด้วยสะกิดไหล่ของอน
ยูเบาๆก่อนจะชี้ไปทางโต๊ะ V.I.P อีกตัวที่อยู่คนล่ะฝั่งของมินโฮ



“ อืม…พี่เห็นแล้ว”




“ ว่าไงคุณจินกิ วันนี้พาแฟนมาด้วยเหรอว่ะ”




“ แฟนบ้าอะไรนี้น้องชายฉันเว้ย”




“ งั้นฉันก็มีสิทธินะซิ” เพื่อนร่วมโต๊ะอีกคนรีบพูดแทรกขึ้นมาทันที อนยูถวายฝ่ามือนุ่มลงบนศีรษะของคนพูดไปซะหนึ่งทีเต็มๆ



“ น้องฉันมีแฟนแล้วเว้ย ห้ามยุ่งๆ” อนยูยกแขนขึ้นมาทาบกันเป็นกากบาทก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งที่โซฟาสีแดงสด




“ สวัสดีครับ ผมชื่อคีย์ครับ”




“ สวัสดีครับน้องคีย์ เสียใจด้วยนะครับที่มีพี่ต๋องๆแบบอนยูมันนะ” รุ่นพี่ที่คีย์จำได้ว่าเคยเห็นหน้าที่มหา’ลัย สองสามครั้งพูดเสียงดังแข่งกับเสียงเพลงอย่างยิ้มๆ




“ เงียบไปเลยครับไอ้คุณนิชคุณ”





“ ขอบคุณครับที่เรียกชื่อภาษาไทยของผม ฮ่าๆ” เพื่อนต่างชาติแต่พูดภาษาเกาหลีได้คล่องแคล่วโค้งตัวให้อนยูด้วยท่าทางกวนประสาทก่อน
จะเจ้าตัวจะยกแก้วที่บรรจุน้ำสีใสไว้ครึ่งแก้วขึ้นดื่ม




“ พวกพี่นี้ตลกจังนะครับ” คีย์เอ่ยพูดหลังจากนั่งฟังมุกตลกของอนยูและเพื่อนปล่อยกันจนปวดท้องไปหมด




“ อย่างนี้แหละพอเหล้าเข้าปากไอ้ท่าทางเก็กขรึมของพวกมึนก็หายไปหมด” อนยูหันมาพูดกับคีย์ก่อนจะยกโคล่าในแก้มของตัวเองขึ้นดื่ม




“ ใครจะไปเหมือนพี่ล่ะดื่มแต่น้ำอัดลม แสนดีจริงๆ”




“ อะไรๆ เห็นว่าคีย์มาด้วยพี่เลยไม่ดื่มกลัวจะกลับไม่ถึงบ้านหรอกถึงไม่ดื่มนะ”




“ พี่ชายที่แสนดี ใครได้พี่เป็นแฟนนี้คงโชคดีไปทั้งชาติเลยเนอะ”




“ แล้วคีย์ไม่สนบ้างเหรอ”




“ ห๊ะ! พี่พูดอะไรนะ” คีย์เอามือป้องหูของตัวเองก่อนจะเอนตัวมาหาอนยู เพราะช่วงที่อนยูพูดเมื่อกี้ดันไปตรงกับจังหวะเร่งเสียงเพลงของดีเจซะได้




“ เปล่าไม่มีอะไรหรอก”




“ งั้นผมขอไปเข้าห้องน้ำก่อนนะ” คนตัวเล็กพูดก่อนจะรีบลุกออกมาทันที จะว่าไปเขาก็ดื่มเข้าไปเยอะเหมือนกัน ไอ้เรื่องเมานะคงไม่หรอก เพราะที่ดื่มเข้าไปนะน้ำอัดลมทั้งนั้น ไม่เคยได้แตะแอลกอฮอล์แบบ
คนอื่นสักนิด








*




“มินโฮ….” คีย์ยืนมาหยุดอยู่ข้างๆของคู่หนุ่มสาวที่กำลังยืนพอดรักกันอย่างออกรสออกชาติที่หน้า
ห้องน้ำ




“ คีย์…” ชายหนุ่มเบิกตากว้างก่อนจะสลัดร่างของหญิงสาวในอ้อมแขนทิ้ง “ ฟังผมก่อนนะคีย์”




“ ไม่ต้องหรอกมินโฮ มินโฮซ้อมกีฬามาเหนื่อยๆ ก็คงอยากผ่อนคลายฉันเข้าใจ” คนตัวเล็กส่งยิ้มให้คนรักก่อนจะก้มหน้าลงต่ำ “ เราเลิกกันดีกว่า”



“ ไม่นะคีย์” มินโฮยึดไหล่ทั้งสองข้างของคีย์ก่อนจะสวมกอดไว้แน่น




“ ปล่อยน้องฉันเดี๋ยวนี้ ไอ้มินโฮ”




‘นี้แหละคือสิ่งที่เขาต้องการ การที่ให้คีย์ได้เห็นความเลวของคนรักด้วยตาตัวเอง เพราะเขารู้ดีว่าคีย์จะเกลียดคนไม่ซื่อสัตย์ที่สุด และต่อไปนี้ขาจะเป็นคนดูแลคีย์เอง’




“ ไอ้อนยูนี้เป็นแผนของแกใช่ไหม” มินโฮผละออกจากตัวคีย์ก่อนจะปรี่ไปกระชากคอเสื้อของอนยูอย่างรวดเร็ว




“ หยุดนะมินโฮ ฉันกับนายจบกันทั้งแต่วันนี้ ฉันเกลียดนายได้ยินไหม ฉันเกลียดนาย!!!” คีย์ผลักมินโฮ
ออกจากร่างของอนยูก่อนจะคว้าข้อมือของคนเป็นพี่แล้วพาวิ่งออกมาจากด้านใน








*




“ อย่าร้องไห้นะครับ ต่อไปนี้พี่จะดูแลคีย์เอง” มือหนายกขึ้นลูบน้ำตาให้คนตัวเล็กอย่างอ่อนโยนก่อนที่ใบหน้าคมจะโน้มเข้าหาริมฝีปากส
ีแดงสดของคีย์อย่างช้าๆ ก่อนที่ริมฝีปากหนาจะทาบทับลงกับกลับปากนุ่มนิ่มของอีกคน อนยูถือโอกาสช่วงที่คนตัวเล็กเผยอปากเพื่อสูดอากาศสอดแทรกนิ้มหนาของตัวเองเข้าไปตัก
ตวงความหนาวภายในโพรงปากของคนตัวเล็กอย่างเคลิบเคลิ้มก่อนจะเป็
นฝ่ายผละออกมาก่อน…




“ ผมเกลียดมินโฮ ฮึก ผมเกลียดมัน…”




“ คีย์จะเกลียดใครก็ได้ แต่ขออย่างเดียวอย่าเกลียดพี่ พี่รักคีย์นะ พี่สัญญาว่าพี่จะไม่มีวันทรยศคีย์”




“ พี่สัญญาแล้วนะ”




“ พี่รักคีย์นะครับ…”




‘ การที่คีย์เลิกกับมินโฮนั้นคงจะโทษผมไม่ได้ไปซะหมด เพราะตัวมินโฮเองตั้งหากที่นอกใจคีย์ก่อน
จะผิดหรอที่ผมจะใช้โอกาสตรงนั้นแทรกตัวเข้าไปแทนที่’




ผมคงไม่ผิดหรอก…
ใช่ไหมครับ ?


The end .

------------------------------------------------------------

Comment

Comment:

Tweet